Het waait en het is fris. In de verte hoor ik het klagende geluid van motorzagen. Ze klinken als grote muggen die je op een warme nacht uit de slaap houden. Maar zo ver is het nog lang niet. Het voorjaar komt eraan. De kippen beginnen weer te leggen. Deze week kreeg ik van mijn vader al een paar kleine eitjes mee. Paar dagen later stond er bij mij voor de deur ook een doosje eieren van de man die mij in de zomer ook altijd wat zelfverbouwde groente brengt. En ik zag dat de aspergeteler even verderop het plas- tic weer heeft gespannen over de zandruggetjes waar de asperges in groeien. Dus de eerste asperges: dat kan ook niet heel lang meer duren. Ik kijk uit naar Pasen. Toch altijd een opluchting als de natuur weer ontwaakt is. Elk jaar weer. Wat er ook gebeurt.
Er gebeurt veel. Oorlogen in de verte, waarvan de rimpelingen ook hier te vernemen zijn. Onvrede overal. Zo veel boze mensen. Zo veel mensen die op hun strepen staan. Over strepen gaan. Over de rooie gaan. Doorgedraaid erop slaan. Je zou er bang van worden als je niet kon relativeren. Er zijn nog altijd veel meer lieve mensen. Die geloven in aardig zijn en dat het goeie altijd overwint.
Maar dat wordt nog een hele strijd. Ik zat even CNN te kijken. Je kunt beter uit het raam kijken als je de hoop niet wilt verliezen. Of even met een goeie vriend praten. Of even met een onbekende bij de groenteboer een leuk gesprekje hebben. Een plaat van The Beatles draaien is ook een manier.
Het gevaar is wel dat je dan weer beticht kunt worden van ‘wegkijken’. Tuurlijk: over sommige dingen mag je niet zwijgen. Maar schijnbaar is er ergens besloten dat iedereen per se een uitgesproken mening over alle gevoelige onderwerpen moet hebben. Anders ben je zelfs medeverantwoordelijk, menen sommigen. Je moet je uitspreken, anders ben je onderdeel van het probleem of zo. Terwijl je toch zou zeggen dat heel luidruchtig stelling nemen in uiterst gevoelige zaken juist de oorzaak is van veel gedoe. Mensen met dezelfde mening kruipen allemaal bij elkaar. Ze zijn het heerlijk eens. Zij weten hoe het moet. Ze wijzen naar de ander en schreeuwen: “Jullie zijn dom en slecht en fout!”
Laat het maar snel voorjaar worden. Dan kunnen we misschien weer zien dat het altijd kan: een nieuw begin.
Dagblad van het Noorden, 14 maart 2026
Website: Alderlane