Gisteren reed ik over een afgelegen weg ergens in New Mexico. Het was de hele dag prachtig weer geweest en ik had al flink wat kilometers achter de rug. Dit stuk van New Mexico had ik nog nooit gezien. Het was veel groener dan je zou verwachten. De weg liep in een lange streep door het heuvelachtige gebied. Ik had al een poos geen andere weggebruiker gezien. Doordat de zon inmiddels al een beetje begon te zakken, werden de kleuren nog mooier. Net een film. Nog anderhalf uur. Dan is er een stadje. Ik gaf een beetje extra gas.
Na een half uur voelde iets achter me. Ik keek in de achteruitkijkspiegel en zag felle blauwe knipperlichten. Politie. Dus ik de auto langs de kant. De politiewagen ging achter mij staan. Het duurde zeker 5 minuten voor hij naar me toekwam. Een grote kerel met een indrukwekkend uniform, zijn hand op zijn indrukwekkende revolver. Ik had mijn raampje al geopend. Mijn handen op het stuur. Hij vroeg of ik wist dat ik te hard reed en waarom ik dat deed. Ik antwoordde dat ik het wist, maar dat ik eigenlijk niet zo goed wist waarom. Ik was gespannen. Bang wat verkeerd te zeggen. Hij vroeg om mijn rijbewijs. Ik gaf hem het roze plastic kaartje. Hij vroeg op militaire toon wat het was. Ik zei: ,,Dutch driver’s licence, sir.”
De politieagent liep rustig terug naar zijn wagen. Ik zag in de spiegel dat hij zijn hand op zijn pistool hield. Klaar om te vuren. Hij stapte in zijn auto. Het duurde werkelijk zeker 20 minuten voor hij weer uitstapte en naar me toekwam. Ondertussen had ik al van alles bedacht wat er mis zou kunnen lopen. Misverstanden, weet ik veel. Straks zit je daar in een cel in New Mexico. Maar hij liet het bij een waarschuwing, zei dat ik niet meer te hard moest rijden en gaf mijn rijbewijs terug. Ik beloofde hem dat ik nooit meer te hard zou rijden. En dat meende ik. Ik was erg opgelucht toen ik weer reed.
’s Avonds in het hotel lag ik voor ik ging slapen nog een beetje op de telefoon naar filmpjes te kijken. Ik zag een filmpje met een Nederlandse agent die een jongen met een capuchon op toesprak over een of ander. De jongen schold de agent helemaal verrot. Hij beledigde de moeder van de agent. En dat allemaal met dat toontje dat het bloed onder je nagels vandaan haalt. De agent bleef rustig. Indrukwekkend.
Dagblad van het Noorden, 24 oktober 2027
Website: Alderlane