Zalig! Lekker even ’de boel de boel’ in een heerlijke omgeving. ’s Morgens in alle vroegte zit ik al buiten te genieten van het prachtige uitzicht met een kopje échte espresso. Daarna rij ik op mijn gemak even naar het dichtstbijzijnde plaatsje om bij een bakkertje een vers croissantje te halen. Je wordt echt zó vriendelijk geholpen daar. Geen haastig gedoe. Gewoon mooi rustig, alsof de tijd heeft stilgestaan.
Tussen de middag maak ik vaak een lekkere, frisse salade. De groenten daarvoor haalde ik bij een groenteboertje in een stadje even verderop. Je weet niet wat je ziet daar. Alles hebben ze. Prachtig fruit, heerlijke groenten. Alles krakend vers. En weer met die vriendelijkheid waardoor je je meteen helemaal thuis voelt. Super sfeervol. Was de hele wereld maar zo!
Na de lunch doe ik vaak eventjes de ogen dicht. Heerlijk in de schaduw. Ik droom dan weg met het geluid van de wind die door de bladeren van de bomen ruist. Na zo’n dutje stap ik op de fiets om door de landelijke omgeving te rijden. Het koren wuift zoals grote dichters dat beschreven in hun lofzangen op het buitenleven. De bossen zijn groot en koel. Je komt bijna niemand tegen. En als je mensen tegenkomt, steken ze hun hand op en hoor je een plaatselijke begroeting. Dit is het leven zoals het bedoeld is.
Soms pak ik ook wel even de auto om verderop in de omgeving rond te rijden. Dan kom ik in schilderachtige boerendorpjes met eeuwenoude kerkjes in het midden. Dan stap ik even uit om voor zo’n kerkje op een bankje te gaan zitten. Er heerst een zeldzame rust op zulke plekjes. Een kalmte die veel mensen niet kennen. Als je iets niet kent, kun je er ook niet naar verlangen. Ik ken het maar al te goed. En ik ben er nu. Ik probeer me daar bewust van te zijn.
Als ik na zo’n middag zwerven weer terugrijd door dit wonderschone gebied, haal ik onderweg vaak bij zo’n slagertje in een ander piepklein plaatsje een bepaald soort huisgemaakt worstje dat ze alleen daar hebben. Je weet echt niet wat je proeft.
’s Avonds steek ik een vuurtje aan en zie ik de maan opkomen aan de horizon. Even later kijk ik recht het heelal in. Zóveel sterren kun je hier zien! Ik prijs mezelf dan gelukkig en denk: wat is het hier toch fantastisch. Blij dat ik hier woon. Hier in Drenthe.
Dagblad van het Noorden, 8 augustus 2026
Abonneer je hier op de nieuwsbrief en de wekelijkse column van Daniël Lohues!
Website: Alderlane