Er lag nog een halfleeg flesje Cola Zero in mijn auto. Ik was even ergens geweest en de wagen had een goed uur vol in de zon gestaan. Toen ik weer in de auto zat, was het echt bloedheet. Ik knalde de airco aan op full blast. Het eerste stukje reed ik nog even met de ramen open. Even de grootste hitte eruit. Omdat ik dorst had en niet kon wachten op het glas ijskoude karnemelk dat ik mezelf beloofd had als ik thuiskwam, draaide ik het dopje van het flesje cola. Ik nam een slok. De prik was er wel uit. En het was warm. Warme cola.
De smaak van warme cola bracht me terug naar de zomervakanties van eerder. Hele dagen op het zwembad. Onder je badlaken had je een flesje drinken liggen. Vaak was dat ranja trouwens. Je ging in en uit het water. Van de duikplank. Meisjes plagen. En af en toe even op de badhanddoek liggen en een slok drinken. Warm drinken. We hadden het mooi. Maar hoe mooi precies, dat zie je pas later.
Als ik door het dorp rij, zie ik kinderen op prachtige, nieuwe fietsen van en naar het zwembad gaan. Sommigen zijn op blote voeten. Ik kan me nog goed voor de geest halen hoe dat voelde. Hele dagen op blote voeten. Met je voeten op de trappers. Hoe heet de tegels voel- den. En soms, als ze de stiekelbosjes geknipt hadden en er ergens een takje in het gras was blijven liggen, kon je zo’n stekel uit je voet trekken. Maar daar voelde je vijf minuten later al niks meer van, want je moest zo’n grote, blauwe drijfmat veroveren in het derde bad.
’s Avonds lag ik dan, met het vel nog nagloeiend van de zon en rooie ogen van het chloor, onder een dun lakentje. Als ik dan tegen mijn moeder zei dat het te warm was om te slapen, zei ze dat ik vanzelf wel in slaap zou vallen. En dat het warm was ja, maar het was niet anders. In de verte hoorde ik onweer aankomen. En ik wist dat de grote vakantie bijna afgelopen was. Dan voelde ik een warme, trage triestheid opkomen. ,,Denk maar aan mooie dingen”, had mijn moeder nog gezegd. Dat deed ik dan. Ik dacht aan een melkbus vol koele ranja en aan keiharde Cornetto’s.
Dagblad van het Noorden, 15 augustus 2026
Abonneer je hier op de nieuwsbrief en de wekelijkse column van Daniël Lohues!