Van de week was ik even op bezoek bij Simon, een oude vriend van mij, die altijd leest. De boeken die hij allemaal gelezen heeft, staan overal. In kasten, maar ook gewoon in stapels tegen de muur. Ook in de gang. Hij heeft geen televisie. Wel een radio. En hij heeft zijn uitzicht. Als hij niet leest, kijkt hij naar buiten. Hij kan kilometers ver kijken. Geen boerderij of windmolen te bekennen.
Ooit woonde hij in een grote stad. Wat daar gebeurd is, weet ik niet. Daar zegt hij niks over. Wel over hoe hij dit huis gevonden had en meteen besloot alles achter te laten. Hij wilde rustig kunnen lezen. Dat doet hij nu al twintig jaar, in dit huisje op de vlakte.
Hij had thee gezet en hield me een blik rollegies voor. Ik nam er een. Het rollegie was slof. Ik vroeg hem of hij dat woord kende. Hij had er nog nooit van gehoord. Dus ik legde het uit. Slof is niet per se nat of vochtig. Ook niet klam of slap. In het Nederlands is er eigenlijk geen woord voor. Hij keek me lang aan en zei: ,,Oudbakken.”
Ik zei dat oudbakken voor een koekje zeker het juiste woord is, maar voor een lucifer, een krant of een slaapzak niet. Die kunnen ook slof zijn. En dat het ook wel logisch was dat het rollegie slof was. Het was al Driekoningen geweest.
Op het tafeltje naast zijn stoel lag een dik boek. Simon was begonnen te lezen over Persië. Een lange geschiedenis. Negenduizend jaar geleden waren daar al grote steden. Machtige heersers. Hij vertelde me over Alexander de Grote, die er tekeer was gegaan, en over hoe de Arabieren in de zevende eeuw de boel veroverden en de Perzen dwongen islamitisch te worden. En over hoe en waarom het Iran is gaan heten.
Nu las hij een dik boek over hoe Iran veranderd was sinds 1979, toen de ayatollahs aan de macht kwamen. Hij had besloten zich te verdiepen in Persië en Iran omdat hij op de radio had gehoord dat gewone mensen daar in opstand komen tegen het regime. Inmiddels had hij er veel dikke boeken over gelezen. Ik vroeg hem wat hij van de huidige situatie vond. Hij schonk me nog een kopje thee in en zei dat hij er te weinig vanaf wist om er iets zinnigs over te kunnen zeggen.
Dagblad van het Noorden, 10 januari 2026