Paul begint altijd Nederlands te praten als het over politiek gaat. Heel lange zinnen met uitdrukkingen erin die hij anders nooit gebruikt. Prima verder natuurlijk, maar wel opmerkelijk. Juist omdat hij iemand is die altijd nog zo prachtig is blijven praten in de streektaal. Juist met mooie, oude woorden en uitdrukkingen die je niet zo veel meer hoort. Klanken die ruiken naar smeulend aardappelloof op een windstille herfstdag. Zinnen die voelen als de zon op het blote vel als je over een stoppelland loopt waar de combine net overheen geweest is. Uitdrukkingen die smaken naar een witte boterham met Bebogeen. Grappen als lekker water.
Maar zo gauw hij over politiek begint, klinkt hij opeens als een voorname wethouder. Dan heeft hij hele theorieën over van alles en nog wat. Niet alleen over hobbelige fietspaden en asielzoekers. Ook beschouwingen over de situatie in het Midden-Oosten of over de spanning rond Taiwan serveert hij in een heel aardige poging tot Hoog-Haarlemmerdijks. Eerst dacht ik nog dat hij gewoon mensen op de radio en de tv aan het napraten was. Maar dat is het ook niet. Het is net of een ander personage het even overneemt. En hij schakelt ook maar zo weer terug naar het dialect, als er ziektes van dorpsgenoten besproken moeten worden of als het over voetbal gaat.
Ik kwam Paul woensdag tegen bij de winkel. Poosje niet gezien. Even praten met een tasje boodschappen in de hand. Hij vertelde een mooi stukje over Gerald die de uitlaat aan flarden had en met een bult kabaal door het dorp reed, onderweg naar de garage. Geralds kapotte uitlaat maakte zoveel herrie dat mensen die op de fiets voor het stoplicht aan het wachten waren, stonden te schudden met het hoofd. Gerald had zijn autoraampje naar beneden gedraaid en schreeuwde boven het kabaal van zijn uitlaat uit: „Ik gao der met hen! Ik gao der met hen!”
Zo stonden we dan mooi even te grinniken op een woensdagmiddag. Daarna vroeg ik hem of hij moest stemmen in de voetbalkantine of in de Openbare School. “Aoh, inneketine ja”, zei hij. Vervolgens stak hij van wal. Zeker vijf minuten lang beschouwde hij de plaatselijke politiek alsmede de geopolitieke ontwikkelingen van heden ten dage, alsof hij in een landelijke talkshow te gast was. Toen hij daarmee klaar was, zei hij weer in zijn eigen stem dat hij snel naar huis ging om te koken. “Stamppot woddels met siepelhasjee”.
Dagblad van het Noorden, 21 maart 2026
Website: Alderlane