Gisteren heb ik de ramen gelapt. Was weer de hoogste tijd. Talloze regenbuien, sneeuwbuien en een klein vogeltje hadden hun sporen achtergelaten op mijn keukenramen. En er zat ook Saharazand op, volgens mij. Door die keukenramen kijk ik achteruit het veld op. Dat uitzicht vind ik het mooist aan de plek waar ik woon. En als het dan eindelijk weer mooi weer is, wil ik weer helder door het raam kunnen kijken. Ooit kreeg ik van een professionele ramenwasser de tip om het gewoon met een doek en warm water met Dreft te doen. Trekker erover en klaar. Het is een klusje van niks. En als ik dat karweitje af heb, denk ik altijd aan wat mijn moeder zei als ze net de ramen gelapt had. „Net of er geen glas meer inzit”.
Dit keer dacht ik dat ook. Ik keek naar buiten. Zo’n mooi helder zicht. Ik zag heel in de verte een koppeltje reeën lopen. Misschien had ik ze niet eens gezien als ik de ramen niet zo mooi schoon had. Toch wel belangrijk om een helder zicht te hebben op de wereld dichtbij. Want het zicht op de grote wereld is lang niet altijd transparant en duidelijk. Alle wereldnieuws zie je eigenlijk toch altijd door de bril van een ander. En dan is het nog maar net waar de ogen achter die bril naar kijken. Soms hoor ik mensen praten over de situatie in het Midden-Oosten en dan denk ik: door welke bril kijkt degene van wie die mensen hun informatie hebben? Het stof dat vrijkomt bij bombardementen slaat neer op de glazen waardoor men kijkt. Het stof dat neerdaalt na het stampvoeten van boze mensen kan het zicht ook vertroebelen. Soms hoor ik mensen over hoe het gaat met Nederland en dan denk ik: hoe kan het dat zij er zo anders naar kijken dan ik? Heb ik het venster niet helder? Of zij?
Hoe het ook is: ik heb het zicht achter het huis weer smetteloos. En daar is het mooi rustig. Soms zie ik wat reeën. Vaak vliegen er ganzen. Straks komt er weer af en toe een trekker voorbij. Dan zie ik de gewassen groeien en later weer geoogst worden. Soms zie ik er de zon opkomen. Soms zie ik de maan uit de horizon kruipen. Dat is fijn voor de balans als de blik op de grote wereld vol oorlogen en toestanden mij te wazig wordt.
Dagblad van het Noorden, 7 maart 2026
Website: Alderlane