WordPress website: Alderlane
Elk jaar op Valentijnsdag kijkt Peter of er een kaart van Sonja tussen de post zit. Hij weet dat dat niet zo zal zijn. Hij had Sonja al vele jaren niet meer gezien. Bovendien waren Sonja en hij niet van de generatie die aan Valentijnsdag deed. Hij wist via via dat zij al jaren gelukkig getrouwd was. Dat was hij ook, in principe. Toch was hij altijd aan Sonja blijven denken. Toen hij net getrouwd was, had hij zijn vrouw weleens per ongeluk Sonja genoemd.
Sonja en Peter zaten bij elkaar in de klas op de lagere school. Sterker nog: ze liepen al hand in hand op de kleuterschool. Toen ze met de zesde klas een week op kamp gingen, hadden ze aan het eind van de bonte avond voor het eerst gezoend. Daarna kwamen ze in dezelfde brugklas van de middelbare school terecht. Ze fietsten altijd samen. Na school maakten ze samen hun huiswerk. Toen ze zestien waren en op de zondagmiddag met de vriendenclub naar de discotheek gingen, stonden ze het meest van de tijd in een donker hoekje te zoenen.
De eerste drie weken van zomervakanties in die tijd waren vreselijk. Sonja moest dan met haar ouders mee naar Frankrijk. Peter kwam de tijd door met verlangen naar haar. ’s Avonds rook hij aan een klein, pluche beestje waar Sonja haar geurtje opgespoten had. De laatste drie weken van de zomervakantie, als Sonja terug was uit Frankrijk, waren de mooiste zomers die Peter ooit mee zou maken.
Alhoewel de zomers in hun studententijd misschien nóg wel mooier waren. Ze studeerden in dezelfde stad. Ze waren meestal op de kamer van Peter. Die had een tweepersoons hoogslaper. Ze gingen voor het eerst samen op vakantie. Wandelen in Cornwall. Een jaar later naar Frankrijk met de trein. In een klein tentje bespraken ze de toekomst. Ze fantaseerden over hoe hun kinderen zouden kunnen zijn.
In het jaar daarna werd alles anders. Sonja kon voor haar studie een jaar naar Amerika. Ze vond het ook wel gezond om even te onderzoeken hoe het was zonder Peter. Ze belden wel af en toe. In februari van dat jaar kreeg Peter zijn eerste en meteen laatste valentijnskaart ooit.
Toen Sonja terugkwam uit Amerika maakte ze het uit. Ze had iemand ontmoet daar. Ze ging weer terug naar de VS. Peter was jaren van slag. En kijkt sindsdien elke 14 februari of er een kaart van Sonja tussen de post zit.
Dagblad van het Noorden, 14 februari 2026
WordPress website: Alderlane